جلدی زنگیدم و گفتم که: از بچه ها خواستم که "دعات" کنن.

 فقط گفت :از جانب من یه تشکر حسابی بکن از بچه ها.

 گفتم : رو سرم. اصلأ چون شمایین ،می خوای بنویسم :بچه ها متشکریم ، بچه ها متشکریم؟

کلی خندید و گفت :مث همیشه شیطون و بلا

ما هم که "نیشمون" همچینی "وا" شده بود ، عرضیدیم : قابلی نداشت. دعا کنین ما "سرحال" باشیم و در خدمت "خلق معظم" .

دیگه صدای خنده ش به آسمون رسید و "من" حسابی خوشحالی در وکردم

"خدا" جون ،"میمرسم" و بچه ها متشکریم